Działalność badawcza realizowana w Centrum Technik Cieplno-Chemicznych

Działalność badawcza Centrum Technik Cieplno-Chemicznych obejmuje szeroką problematykę techniczną, w tym często zagadnienia interdyscyplinarne. Do najważniejszych zagadnień, w których rozwiązywaniu obecnie specjalizuje się zespół Centrum należą:

  • Precyzyjne modelowanie rozkładów pól temperatury w reaktorach urządzeń do celów badawczych, pomiarowych i produkcyjnych. Modelowanie przeprowadza się metodą elementów skończonych, a jako narzędzie w ostatnim okresie wykorzystuje się platformę ANSYS.
  • Badania nad strukturami i algorytmami cyfrowych układów regulacji temperatury wielosekcyjnych układów grzejnych. Uzyskane rozwiązania pozwalają na precyzyjne sterowanie polami temperatury w warunkach dynamicznych zmian temperatury, także podczas procesów endo- i egzotermicznych.
  • Nowe rozwiązania konstrukcji i sterowania temperaturą reaktorów do hodowli kryształów związków półprzewodnikowych. Technologiczną stroną hodowli tych kryształów zajmuje się Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych.
  • Nowe rodzaje czujników do pomiarów śladowych zawartości węgla i siarki w substancjach stałych, wykorzystujące technikę NDIR. Na bazie tych czujników są budowane w ITR analizatory zawartości węgla i siarki stosowane w przemyśle wydobywczym, energetyce i budownictwie. Podczas prac nad czujnikami NDIR zespól współpracuje ze specjalistami z Wojskowej Akademii Technicznej.
  • Nowe metody i techniki do badania przemian zachodzących w węglu, koksie i rudach metali w warunkach wysokotemperaturowych. Opracowane urządzenia są wykorzystane w przemyśle wydobywczym, energetyce i metalurgii W tej dziedzinie zespól współpracuje z wyspecjalizowanymi ośrodkami naukowymi w Polsce i Republice Czeskiej.
  • Nowe metody otrzymywania i rozwoju materiałów specjalnych, z wykorzystaniem technik plazmowych. Opracowane metody służą modyfikacjom powierzchni ciał stałych oraz wytwarzaniu cienkich warstw dla zastosowań w elektronice.

Przyjazna środowisku metoda utylizacji odpadów, z wykorzystaniem techniki plazmowej. Opracowana metoda pozwala na degradację m.in. stałych odpadów elektronicznych oraz tworzyw sztucznych, bez emisji związków niebezpiecznych dla środowiska i życia człowieka.

W wyniku prowadzonych prac powstało wiele publikacji naukowych, a także opracowania te stały się podstawą kilku rozpraw doktorskich i habilitacyjnej.