Lata 1956-1970

Posiedzenie Rady Naukowej ITR z udziałem profesora J. Groszkowskiego
Posiedzenie Rady Naukowej ITR z udziałem profesora J. Groszkowskiego
Z-ca Dyrektora prof. dr hab. inż. A. Wojnar
Z-ca Dyrektora prof. dr hab. inż. A. Wojnar
Pierwsze kroki kolorowej telewizji w ITR
Pierwsze kroki kolorowej telewizji w ITR

W latach 1951-56 nastąpiły dalsze zmiany organizacyjne, w wyniku czego w 1956 r. część Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji z tematyką teletechniczną, radiotechniczną i technologiczną połączono z Centralnym Biurem Telekomunikacji i utworzono Instytut Tele-i Radiotechniczny z siedzibą przy ul. Ratuszowej 11, a Przemysłowy Instytut Telekomunikacji ukierunkowano na tematykę radiolokacyjną i mikrofalową, przenosząc go na ul. Poligonową 30.Pierwszym dyrektorem Instytutu Tele- i Radiotechnicznego został mgr inż. Kazimierz Cieliszak i kierował Instytutem do 1967 roku. Instytut Tele-i Radiotechniczny w roku utworzenia (1956 r.) miał trzy wydziały naukowo-badawcze: teletechniczny, radiotechniczny i technologiczny, z których każdy dzielił się na pięć zakładów. Ponadto został utworzony Zakład Doświadczalny ITR. Instytut zatrudniał początkowo 450 osób, w tym 140 osoby w Zakładzie Doświadczalnym. W następnym roku utworzono drugi Zakład Doświadczalny w Warszawie i trzeci w Bydgoszczy jako tzw. gospodarstwa pomocnicze podległe Instytutowi. W roku 1957 zostały połączone trzy wydziały naukowo-badawcze Instytutu w jeden pion naukowo-badawczy, a ponadto utworzono pion tzw. ogólnotechniczny. Trzeci pion administracyjny nie uległ zasadniczym zmianom. W okresie następnego pięciolecia Instytut, rozwijając swoją działalność naukowobadawczą i techniczną, był jednocześnie bazą na której tworzono nowe jednostki organizacyjne a w szczególności:

- w 1957 r. po utworzeniu Państwowych Zakładów Teletransmisyjnych został don ich przeniesiony z Instytutu Zakład Teletransmisji Przewodowej;

- w 1958 r. jeden z istniejących przy Instytucie Zakładów Doświadczalnych uzyskał samodzielnooeć i jako zakład produkcyjny podzespołów miniaturowych i wzmacniaczy słuchu otrzymał nazwę: Zakłady Podzespołów Radiowych „Omig” podległe Zjednoczeniu Przemysłu Elektronicznego i Teletechnicznego.

- w roku 1959 wydzielono z Instytutu dwa Zakłady: Teletechniki Łączeniowej i Aparatów Telefonicznych oraz stworzono samodzielną jednostkę pod nazwą Zakład Badań i Studiów Teletechniki podległy Zjednoczeniu Przemysłu Teletechnicznego;

- w 1960 r. drugi Zakład Doświadczalny ITR został włączony do Zakładów Wyrobów Elektrotechnicznych „Eltra” w Bydgoszczy, jako niezależny dział produkcji radiometrycznej;

- w 1964 r. trzeci Zakład Doświadczalny, zorganizowany we Wrocławiu, specjalizujący się w dziedzinie cyfrowej techniki pomiarowej, został przekazany do powstającego wówczas Zjednoczeniu „MERA”.

Przeniesienie całych zakładów ITR do innych jednostek organizacyjnych umożliwiło nadanie Instytutowi ścisłej specjalizacji w dziedzinie elektroniki, czego wyrazem było włączenie Instytutu w 1958 roku w skład Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego jako zaplecza naukowo-badawczego przemysłu. Prace wykonywane w pionie naukowo-badawczym koncentrowały się głównie na zagadnieniach podzespołów, układów i urządzeń elektronicznych oraz linii technologicznych. Istotną rolę odgrywały również badania nad materiałami i systemami elektronicznymi. Ustabilizowana w pierwszym pięcioleciu istnienia struktura organizacyjna Instytutu w obszarze badawczo-technicznym obowiązywała do 1970 r. i obejmowała dwa podstawowe piony naukowo-badawcze:

  • Układowo-Sprzętowy (składający się z pięciu Zakładów: Teleautomatyzacji, Miernictwa Radiotechnicznego, Radiokomunikacji, Radiotechniki, Telewizji) pod kierownictwem prof. dr hab. inż. A. Wojnara,
  • Technologiczno-Podzespołowy (złożony z pięciu Zakładów: Nowych Technologii, Piezoelektroniki, Materiałów Magnetycznych, Badań Techno klimatycznych, Drobnych Konstrukcji) pod kierownictwem doc. mgr inż. A. Czechowskiego.