Lata 1970-1990

Opracowana w ITR linia do produkcji kondensatorów wielowarstwowych
Opracowana w ITR linia do produkcji kondensatorów wielowarstwowych
Irena Maliszewska- wybitna specjalistka od technologii obwodów drukowanych
Irena Maliszewska- wybitna specjalistka od technologii obwodów drukowanych
Dyrektor mgr inż. Ryszard Klincewicz (1991-1993) z-ca dyr. p. o. (1982-1985)
Dyrektor mgr inż. Ryszard Klincewicz (1991-1993) z-ca dyr. p. o. (1982-1985)

Na podstawie doświadczeń i wniosków z kilkunastu lat działalności Instytutu oraz szerokiej dyskusji nad perspektywą Instytutu, w roku 1970 nastąpiły istotne zmiany w organizacji Instytutu. Działalność badawczo-rozwojową ITR ukierunkowano głównie w dziedzinie konstrukcji i technologii podzespołów biernych. Oznaczało to przegrupowanie znacznego potencjału naukowo-badawczego, na tę jedną z najbardziej wówczas rozwojowo zaniedbanych dziedzin krajowej elektroniki. Jednocześnie w styczniu 1970 roku przeniesiono do Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji zakłady: Radiotechniki, Radiokomunikacji i Telewizji, a do Przemysłowego Instytutu Elektroniki Ośrodek Mikroelektroniki Hybrydowej. W ten sposób określony wówczas profil ogólny zobowiązywał Instytut do prowadzenia prac naukowo-badawczych, rozwojowych i wdrożeniowych w dziedzinie konstrukcji i technologii: rezystorów, kondensatorów, magnetyków,układów zasilania, obwodów drukowanych, elementów stykowych, elementów piezoelektronicznych oraz przetworników elektroakustycznych. W wymienionym zakresie specjalizacji przedmiotowej objęto działalnością wszystkie dziedziny składające się na rozwój nowoczesnych konstrukcji i technologii podzespołowych, poczynając od materiałoznawstwa i wybranych zagadnień inżynierii materiałowej, poprzez konstrukcję wyspecjalizowanych urządzeń technologicznych, kończąc na problemach miernictwa technologicznego wraz z konstrukcją i produkcją aparatury technologicznej i kontrolno-pomiarowej. W 1972 r. decyzją Ministerstwa Przemysłu Maszynowego do zakresu działalności ITR włączona została dodatkowo technika ultradźwięków i jej aplikacje technologicznew gospodarce, ze szczególnym uwzględnieniem przemysłu elektronicznego.W praktycznej działalności Instytutu zadania te wymagały powiększenia zespołówbadawczych przystosowanych do nowego zakresu działalnooeci oraz pozyskiwania odpowiedniego wyposażenia badawczego. W latach 1970-73 uzyskano w Instytucie w działalności podstawowej przyrost zatrudnienia o ok. 50%. Problem wyposażenia badawczego, szczególnie nowoczesnej aparatury technologicznej odpowiadającej uprawianym dziedzinom, też był sukcesywnie rozwiązywany na zasadzie uzyskiwania przydziału środków dewizowych i zakupów od czołowych światowych firm. Bardzo ważnym wydarzeniem w życiu Instytutu było zakończenie trwającego wielelat etapu rozbudowy ITR i przekazanie do użytku w grudniu 1972 r. nowoczesnego budynku technologicznego oraz neutralizatora ścieków. Dokonana została bardzo wydatna poprawa warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, jak również stworzone zostały znacznie lepsze możliwości prowadzenia kompleksowych prac technologicznych.W 1974 r. nastąpiły zmiany organizacyjne polegające na utworzeniu Zakładu Podzespołów RLC, w wyniku połączenia dwóch Zakładów Instytutu - Zakładu Podzespołów Magnetycznych i Zakładu Podzespołów Dyskretnych; natomiast Zakład Podzespołów Elektroakustycznych został przekazany do Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji. W połowie 1975 r. został przekazany Ośrodek Badawczy Jakośc ii Niezawodności do Przedsiębiorstwa Techniczno-Handlowego Unitech.

W 1976 r.został utworzony Zakład Filtrów Piezoelektrycznych zajmujący się głównie filtrami piezoelektrycznymii liniami opóźniającymi.W styczniu 1975 r. Instytut Tele- i Radiotechniczny został włączony przejściowo w skład Kombinatu Podzespołów Biernych ELPOD. W roku 1976 Instytutowi przekazano obowiązki koordynatora kierunku nr 2 „podzespoły bierne” w Rządowym Programie Rozwojowym PR3 pt.: „Rozwój materiałówi podzespołów dla potrzeb elektronizacji”. W roku 1977 powołano w Instytucie Branżowy Ośrodek Sterowania Jakością i Normalizacji dla potrzeb Zjednoczenia UNITRAElektron.

Zmiany zapoczątkowane w latach 80-tych, całkowicie potwierdziły przydatność Instytutu dla gospodarki, a jego opracowania były niezbędne dla celów produkcyjnych wielu zakładów przemysłowych, nie tylko podległych Ministerstwu Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego.

Tematyka prac ITR obejmowała wtedy nastepujące kierunki działania:

  • podzespoły bierne RLC
  • piezoelektronika
  • obwody drukowane
  • technologie ultradźwiękowe
  • miernictwo technologiczne
  • wybrane zagadnienia inżynierii materiałowej
  • technologia i konstrukcja urządzeń

 

Nadejście kryzysu w latach 90-tych oraz wprowadzone reformy gospodarcze spowodowały rewolucyjne zmiany zarówno w Instytucie jak i w jego jednostkach nadrzędnych. Zlikwidowane zostały Kombinaty i Zjednoczenia, a Instytut podporządkowano bezpośrednio Ministerstwu Przemysłu i Handlu.

Największa po wojnie zapaść jaka dotknęła całą gospodarkę, a w szczególności przemysł elektroniczny, nieomal spowodowała upadek Instytutu. Brak zamówień z  przemysłu elektronicznego oraz bardzo skromna w stosunku do potrzeb pomoc finansowaz budżetu Państwa, zmusiły Instytut do wielostronnych posunięć, a przede wszystkim do:

1. Likwidacji wszystkich nie przynoszących wymiernych efektów ekonomicznych komórek działalności podstawowej i ogólnotechnicznej oraz ograniczenie do niezbędnego minimum administracji i obsługi. W rezultacie tych poczynań ogólne zatrudnienie w stosunku do 1989 r. zmalało o ponad 50% (około 200 osób).

2. Intensywnego poszukiwania nowych odbiorców, w tym z obszarów z poza przemysłu elektronicznego.

3. Możliwie najoszczędniejszego gospodarowania posiadanymi zasobami. Powyższe działania oraz przede wszystkim determinacja i kreatywność pracowników pozwoliły nie tylko przetrwać ciężką sytuację, ale wykorzystać szansę wynikającą z ogromnej wiedzy oraz doświadczenia i znaleźć miejsca dla swojej działalności w nowych obszarach niszowych, w których elektronika decyduje o innowacyjności i konkurencyjności rynkowej. Przykładem takim jest obszar związany z energoelektroniką, w którym Instytut w sposób znaczący ugruntował swoją pozycję oraz dokonuje ciągłego rozwoju w tej dziedzinie.